Ik wil dat jij bent
‘Ben je dood’ is een in China ontwikkelde applicatie voor je telefoon, om te voorkomen dat je als alleenwonende onopgemerkt overlijdt en dagen of nog langer dood in je huis blijft liggen. De gebruiker moet elke 2 dagen inloggen en als hij dit niet doet, dan wordt er een bericht gestuurd naar een van tevoren gekozen noodnummer van bijvoorbeeld een familielid.
Deze app is niet alleen bedoeld voor bejaarden, maar ook voor alleenstaanden, alleenwonende studenten en mensen die misschien tijdelijk alleen wonen. Er is nogal wat kritiek gekomen op de negatieve titel. Kijk, je kunt natuurlijk niet dood zijn, maar dat zegt nog niets over je staat van leven. Misschien ben je wel ernstig ziek en het je hulp nodig of ben je depressief en eenzaam. Misschien verlang je zelfs wel naar de dood en baal je ervan te moeten zeggen dat je nog leeft.
Dit doet met denken aan de uitspraak van kerkvader Augustinus: ‘Ik wil dat jij bent’. Misschien is dit wel een betere titel voor de Chinese app. Niet ‘ben je dood’, maar ‘ik wil dat jij bent’. Dus ik wil dat jij leeft en gelukkig bent, ik ben er voor jou zijn, ook als je alleen en ziek bent of misschien wel stervende. Het is een uiting van liefde voor de ander en voor sommigen een manier om Gods liefde door te geven.
Misschien heb je het ook gelezen in de media over het grote aantal suïcides onder scholieren, een klas per maand. Natuurlijk is elk leven anders en ieder mens is verschillend. Ook de jongeren die een einde hebben gemaakt aan hun leven, die vaak aan de buitenkant redelijk tot goed functioneerden, maar vanbinnen kapotgingen. En niet alleen jongeren met trauma’s of uit gebroken gezinnen, ook jongeren die uit een liefdevol nest kwamen, goed presteerden op school of op sport en vrienden hadden. Vooral bij jonge mensen komt het voor dat ze een probleem hebben, daar niet over spreken en met name door hun onrijpheid niet weten dat het (slechts) een fase is, waar ze in zitten en dat er waarschijnlijk ook wel weer een andere fase komt waarin ze het leven beter aankunnen of hun problemen zijn verdampt of opgelost.
Sommigen van hen hadden misschien wel te weinig gehoord van hun omgeving ‘ik wil dat jij bent’. Anderen waren ervan overtuigd dat het beter was dat ze er niet (meer) zouden zijn. Het blijkt uit de onderzoeken dat veel jongeren nooit hadden gepraat over het er niet meer willen zijn.
Anders is het met de groep jonge mensen die euthanasie hebben gepleegd of nog wachten op een toestemming of een datum voor levensbeëindiging na uitzichtloos psychisch lijden. Zij hebben wel gesproken met hun omgeving over hun doodswens en misschien geworsteld met hun omgeving, die moeite had om hen te laten gaan. Die wel hebben gehoord ‘ik wil dat jij bent’ maar zelf niet meer wilden dat ze er waren, dus ‘ik wil niet dat ik ben’.
Nu las ik pas in een boek van Gijs Jansen, een auteur van zelfhulpboeken, dat we door gedachten uit zijn verband te trekken ze een andere betekenis geven. Gijs noemt als voorbeeld de gedachte van een gezond iemand die bang is om een hartaanval te krijgen een andere functie te geven door 90 seconden lang met de stem van Ernie en Bert hardop te zeggen ‘ik ben bang om een hartaanval te krijgen’.
Laten we dat nu eens doen met de zin ‘ik ben niet dood’. Je kunt hierin zelf afwisselend de wat kritische stem van de enigszins vermoeide Bert en de kwajongensachtige stem van de wat naïeve en speelse Ernie gebruiken. Als je het wat vindt, kun je het ook doen met de zin ‘ik wil dat jij bent’ en zelfs met ‘ik wil dat ik ben’. Je zult merken dat door het toevoegen van je deze zinnen zelfs na 90 seconden anders zult ervaren.
Hoe dan ook is het goed regelmatig te zeggen tegen je medemens ‘ik wil dat jij bent’. Daar spreekt meer liefde uit dan alleen de vraag ‘ben jij dood’. En dat is belangrijk, want zoals psychiater Jim van Os vaak zegt: ‘een mens heeft een mens nodig’.
